دیگر نیازی نیست از سیستمهای UV مبتنی بر گالیوم یدید برای حدس زدن عملکرد آنها استفاده کنید.
بیایید درباره لامپهای گالیوم یدید صحبت کنیم. اگر از آنها برای فرآیندهای پردازش با دقت بالا یا استریلسازی استفاده میکنید، میدانید که این لامپها بسیار قدرتمند هستند. اما مدتهاست که ما از این لامپها به صورت تصادفی استفاده کردهایم؛ یعنی آنها را روشن میکنیم و امیدواریم که خروجی آنها در حد مطلوب باشد.
حالا زمان آن رسیده که این کار را متوقف کنیم. ما در حال راهاندازی سیستمهای نظارت از راه دور برای این لامپها هستیم؛ تا بتوانیم ببینیم که چه زمانی خروجی آنها کاهش مییابد.
مشکلات مربوط به فیزیک
مشکل اینجاست که این لامپها نیازمند شرایط شیمیایی خاصی برای تولید تابش UV هستند. برخلاف لامپهای جیوهای معمولی، لامپهای گالیوم یدید نیازمند ولتاژ بسیار ثابتی دارند. اگر ولتاژ تأمین انرژی کمی تغییر کند، خروجی طیفی لامپ نیز تغییر خواهد کرد.
به همین دلیل، ما فقط به میزان جریان مصرفی لامپ توجه نمیکنیم؛ چون این روش نمیتواند تصویر کاملی از عملکرد لامپ ارائه دهد. در عوض، سنسورهایی را در خود لامپ قرار میدهیم تا بتوانیم شدت تابش UV را اندازهگیری کنیم. این تنها راه برای درک واقعی عملکرد لامپ است.
دیگر نیازی نیست لامپها را بر اساس تقویم تعویض کنیم
در اکثر کارگاهها، لامپها بر اساس تقویم تعویض میشوند؛ شاید هر ۱۰۰۰ ساعت یک بار.
مشکل اینجاست که یا لامپی که هنوز کاملاً سالم است را زودتر از موعد دور میاندازیم، یا حتی بدتر از آن، محصولمان به دلیل خاموش شدن لامپ در ساعت ۸۰۰، به درستی پردازش نمیشود. این کار نوعی شانسبازی است.
با استفاده از سنسورهای IoT، میتوانیم شدت تابش UV را به صورت لحظهای اندازهگیری کنیم. ما از ترانسدوسرهای دیجیتال برای ارسال دادههای مربوط به توان و شدت تابش به سیستم کنترل مرکزی استفاده میکنیم. وقتی که خروجی لامپ کمتر از مقدار مورد نظر شود، بلافاصله متوجه خواهیم شد. لامپ را درست در زمانی که نیاز به تعویض دارد، تعویض میکنیم.
نکاتی که باید در نظر داشته باشیم
البته این روش جادویی نیست؛ و چند معایبی نیز دارد.
اولاً، استفاده از سنسورها باعث افزایش حجم لامپ میشود؛ بنابراین باید مطمئن شوید که brackets نصب لامپ قادر به تحمل وزن اضافی سنسورها هستند.
همچنین، باید مراقب دمای لامپ نیز باشید؛ این سنسورها حساس هستند. اگر فنهای خنککننده لامپ از کار بیفتند، سنسور ممکن است مقدار پایینی را گزارش دهد، حتی اگر لامپ همچنان در حال کار باشد. برای رفع این مشکل، کافی است سیگنالهای حرارتی سنسور را به سیستم توقف اضطراری لامپ متصل کنید.
این یک تغییر ساده است که به ما کمک میکند تا دیگر نیازی به حدس زدن نداشته باشیم؛ ما دیگر فقط نمیتوانیم امیدوار باشیم که لامپ کار میکند، بلکه میتوانیم شدت تابش آن را اندازهگیری کنیم.